مهمان   -  ورود   |   پنج شنبه,26 مرداد 1396
کد : 2773 تاریخ انتشار : 1392/07/16 زمان انتشار : 14:21:39

آیا معماران می توانند به حل مشکلات آلودگی شهرها کمک کنند؟


 

از زمانی که سوخت های فسیلی انرژی مورد نیاز برای آسمانخراش ها و دیگر زیرساخت هایی که معرف مناطق شهری هستند را تولید می کنند، شهرها بیش از ۷۵ درصد انرژی جهان را مصرف نموده و ۸۰ درصد انتشارات گازهای گلخانه ای را تولید می نمایند. حال این سوال مطرح است که آیا معماران می توانند مرهمی برای درمان این بیماری جهانی بیابند؟

به گزارش روابط عمومی سازمان نظام مهندسی ساختمان کشور به نقل از خبرگزاری ایمنا، همانگونه که نقشه ی زیر نشان می دهد نقاط برجسته ی آلودگی جهان در اطراف بزرگترین مناطق شهری متمرکز شده است. از زمانی که سوخت های فسیلی انرژی مورد نیاز برای آسمانخراش ها و دیگر زیرساخت هایی که معرف مناطق شهری هستند را تولید می کنند، شهرها بیش از ۷۵ درصد انرژی جهان را مصرف نموده و ۸۰ درصد انتشارات گازهای گلخانه ای را تولید می نمایند. 



همزمان که مهاجرت جمعیت به سوی مناطق شهری ادامه می یابد، معماران نیز که تلاش می کنند کیفیت زندگی در شهرها را ارتقاء دهند، می بایست به این نکته توجه کافی داشته باشند که طراحی های آنها چگونه می تواند برای ساکنان بناهای ساخته شده توسط آنها امکان دسترسی به هوای پاک را فراهم کند؟! چگونه معماران می توانند از طراحی به بهترین شکل برای درمان سلامت شهرها استفاده کنند؟ در این مقاله به بررسی برخی از طرح های نوآورانه ای می پردازیم که به این مسئله ی خاص توجه کرده اند.
اگر شهرها برآنند که به طور تاثیرگذاری با مشکلات آلودگی هوای خود مبارزه کنند، نیاز دارند که به ساختمان های قدیمی خود که محیط زیست شهری را شکل می دهند توجه کنند. در این راستا شرکت برلینی الگنت ایمبلیشمنتز طرحی با عنوان
Prosolve ۳۷۰e را طراحی و اجرا کرده است که یک کاشی کاری تزیینی است اما آلودگی هوا را کاهش می دهد و می تواند به سادگی برای هر ساختمان موجود نصب شود. این روکش دیوارمانند با دی اکسید تیتانیوم ریزدانه اندوده شده که یک تکنولوژی ضدآلودگی است که با نور روز محیط فعال می شود و وقتی در نزدیکی ترافیک یا منطقه آلوده قرار داشته باشد، آلاینده های هوا را خنثی می کند. 



این فناوری همچنین یک عنصر چسبنده ی بصری به نمای ساختمان ها اضافه می کند که آن را در سازگاری بیشتر با محیط زیست اطراف آن قرار می دهد.
Prosolve ۳۷۰e یکی از تکنولوژی های نادری است که تاامروز برای بازجورسازی ساختمان های قدیمی به منظور کاهش آلودگی هوا تولید شده است. 


در طرح دیگری معماران با الهام از پروسه ی فوتوسنتز در گیاهان طرحی با رویکرد ارگانیک برای ارتقای کیفیت هوای شهرها ارائه کرده اند. برای نمای رو به رودخانه ی سن ساختمان موزه ی ک برانلی پاریس، پاتریک بلان دیوار سبز زنده زیبایی را طراحی کرده است که پر از بوته ها و چمن های سبز و تزیینی است و توکسین های هوا را بدون استفاده از مواد شیمیایی جذب می کند. 



جالب ترین نکته در مورد دیوار خارجی زنده ی پاتریک بلان و تکنولوژی
Prosolve ۳۷۰e این است که رویکرد هر دو جایگزین کردن طراحی های معماری است که کیفیت هوا را در هر منطقه از یک شهر می تواند ارتقا دهد؛ نه تنها در مناطق مرکزی و گران شهر. 
نماهای بوسکو ورتیکال (جنگل عمودی) معنای کاملا جدیدی به عبارت "جنگل بتونی" می دهند. این جنگل های عمودی یک مجموعه برج مسکونی طراحی شده از سوی "استفانو بوئری آرشیتتی" هستند که در شهر میلان در دست ساخت قرار دارند و با یک چتر سبز ضخیم از درختان پوشیده شده اند. درختچه ها در تراس های شخصی هر واحد قرار داده شده اند که داخل هر واحد مسکونی را با پوشاندن آن از نور مستقیم آفتاب خنک می کنند. بیش از ۲.۵ هکتار جنگل – شامل تقریبا ۷۳۰ درخت، ۱۱ هزار گیاه زمین پوش، و ۵ هزار درختچه – در این برج های ۸۰ و ۱۱۰ متری کاشته خواهند شد. این برج های سبز به کاهش انتشارات دی اکسید کربن و مشکلات غبار شهری در اطراف خود کمک خواهند کرد. 



برخی از معماران معتقدند که معماری می بایست نقش مهاجمانه تری در کاهش انتشارات گازهای گلخانه ای و پایدارتر ساختن شهرها ایفا کند. این نکته در حال حاضر در کشور چین حیاتی به نظر می رسد؛ در جاییکه پیش بینی می شود تا سال ۲۰۳۰، ۷۵ درصد جمعیت آن در مناطق شهری ساکن شوند. با توجه به این دغدغه ی مهم شرکت پاریسی معماران ونسان کالبو طرح یک مجتمع به شکل "مزارع آسمان خراش" را برای آینده ی شهر شنژن ارائه داده است.  



این پروژه به دلیل شکل ظاهری منحصر به فرد خود "سنگ چین آسیایی" نامیده شده است و شامل شش برج است که هر یک به صورت یک اکوسیستم کاملا خودمختار عمل می کند. با تلفیق پانل های خورشیدی، توربین های بادی، باغچه های ارگانیک عمودی، پانل های جلبک جاذب کربن و سیستم های بازیافت آب، این برج ها قادرند انتشاراتی را بگسترانند که برای خلق یک محیط زیست پاک تر و کمتر آلوده حیاتی هستند و در عین حال اثر کربن کلی شهر را کاهش می دهند. 



در این میان برای کمک به کاهش انتشارات دی اکسید کربن از ۷۷ هزار اتومبیل که روزانه در باغ راه کنگره شیکاگو تردد می کنند، دنی مویی و بنیامین ساهاگون طرح برج های دروازه کنگره را ارائه کرده اند که آلودگی را می خورد! شکل ناموزون این ساختمان های مسکونی با یک رستوران عمومی بر اتوبان پل می زند و دارای یک سیستم فیلتر هوای پیچیده است. دی اکسید کربن ابتدا با نظیف کننده های کربنی در تاج برج جذب می شود و سپس با جلبک هایی که در داخل ساختمان رشد می کنند. سپس این جلبک ها برای تبدیل به سوخت های زیستی پردازش می شوند تا برای وسایل نقلیه پاک ساکنان ساختمان انرژی تولید کنند. 



اما عجیب ترین و تکان دهنده ترین کانسپت برای کمک به مبارزه با گرفتاری های آلودگی شهرهای فوق صنعتی را هائو تیان، هوانگ هیانگ و شی ژیانوی ارائه کرده اند. دستگاه های تهویه ی
PH آنها شبیه عروس های دریایی عظیم شناور هستند اما واقعا به پاکسازی دود اسیدی که به طور معمول در بسیاری از شهرهای چین وجود دارد، کمک می کنند. این تهویه کننده ها با استفاده از گاز هیدروژن شناور نگاه داشته می شوند و از سیستمی برخوردار هستند که دی اکسید سولفور و اکسیدهای نیتروس را تصفیه می کند. این دو ماده شیمیایی منجر به تولید باران های اسیدی تخریب کننده در جنگل های چین می شوند. 



هرچند ممکن است این طرح عجیب و غریب معماران هرگز به تحقق نپیوندد اما از آنجا که پتانسل جلب توجه افراد را دارد، می تواند به گسترش این بحث کمک کند که معماران چه نقشی می توانند در سلامت شهرها ایفا کنند؟!




نظرات بینندگان :

  
نظری برای نمایش وجود ندارد

نظرات شما :
* نام :
* ایمیل :
شماره تماس :
* نظر :
تصوير امنيتي :